Najsłynniejsze morawskie ogórki

Historia ogórkowej południowomorawskiej gwiazdy rozpoczyna się w roku 1572, kiedy to opat słynnego klasztoru premonstratensów w Louce (dzisiaj dzielnica Znojma), Sebastian Freytag z Čepiroh przywozi z węgierskich majątków klasztornych sadzonki ogórków.

Jak to się zaczęło?

Z całych sił wspiera uprawy. Sądzono wówczas, że ogórki pomagają zwalczyć zarazę morową. Jak to jednak często bywa początki nie są łatwe. Prawdziwa kariera nabiera rozpędu w 1802 roku. Andreas Lutz z Esseklee, książęcy szambelan, przywozi z orientu nasiona ogórków, które zaskakują swym smakiem. Krzyżówka tych orientalnych z węgierskimi daje początek wyjątkowym znojemskim ogórkom. Spory wpływ na powstanie nowej odmiany ma miejscowa gleba oraz mikroklimat w bliskości rzeki Dyji. Około 1860 roku zaczęto produkować ogórki w octowej zalewie przygotowywanej według starych znojemskich receptur. W 1867 roku można już kupić pięciolitrowe słoje z ogórkami produkowane przez firmę Zeisel. 30 lat później znojemskie ogórki eksportowano już do Rosji, Francji, Belgi, Anglii, Hiszpanii, na Bałkany a potem także do Ameryki i Australii. W 1934 roku po raz pierwszy ogórki ze Znojma docierają do Indii. Na specjalne zamówienia klientów ze Śląska oraz Saksonii produkowano ogórki w korzennej zalewie z musztardą oraz liśćmi winogron.

Ogórki ze Znojma

Znojemskie ogórki rozsławił także Herbert Felix, który urodził się w 1908 roku w Znojmie. W 1938 roku, uciekając przed faszyzmem, emigruje do Szwecji. Tam zakłada firmę produkującą konserwowe ogórki. W 1943 roku zjawia się w Anglii, wstępuje do armii Czechosłowackiej na emigracji, walczy w Normandii. Po II wojnie światowej wraca do Znojma, sprzedaje dawny zakład swego ojca i wyjeżdża do Austrii ze swym przyjacielem z emigracji, Bruno Kreiskym, późniejszym kanclerzem Austrii (1970-1983). W 1959 roku Herbert Felix założył firmę Felix Austria produkującą austriacki keczup, która działa do dnia dzisiejszego.

Po wojnie produkcja ogórków ze Znojma jest w rękach stowarzyszenia rolniczego (agrodružstvo). Po przewrocie komunistycznym i nacjonalizacji rozpoczyna działalność państwowa Fruta Brno w Znojmie znana jako Znojmia. Po 1989 roku przedsiębiorstwo się rozpada a w 2003 roku produkcja znojemskich ogórków zostaje zamknięta. Właścicielem marki (Znojmia) staje się firma Hame. Znojemskie ogórki przestają być jednak produkowane w Znojmie.

Dopiero w roku 2008 za sprawą miejscowego stowarzyszenia, niczym feniks z popiołu, wznawia się produkcję w Znojmie.

Etykieta Znojemskich Ogórków produkowanych w Znojmie od 2008 roku a następnie w Taborze

Prawdziwie znojemskie ogórki wróciły. Po 7 latach jednak sytuacja znowu się komplikuje a produkcja przeniesiona zostaje do miejscowości Tabor, gdzie ogórki produkowane są nadal.

Produkowane obecnie Znojemskie Ogórki w Znojmie przez firmę Bouda 1883

Czy to oznacza, że ogórków ze Znojma już nie ma? Na szczęście są. Tak jak było to na początku historii, kiedy produkcją zajmowało się wielu małych producentów, jest też dzisiaj. Znojemská okurka przetrwała i można spróbować tego regionalnego specjału. Jak kiedyś można je kupić m.in. w klasztorze w Louce.

Południowe Morawy to kuszące zapachy i smaki, zamki i pałace, parki i ogrody, winnice i piwnice winne. Bardzo łatwo zaczarować się tym niezwykłym regionem. Nie bez powodu nazywany jest „Ogrodami Europy” za sprawą Valticko-Lednickiego areału wpisanego na listę zabytków UNESCO. Na południu Moraw czuje się niepowtarzalny klimat tego miejsca – genius loci.

Gdzie się wino pije, tam się dobrze żyje… Warto tego wszystkiego skosztować!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *